Postkomunistyczny postkolonialny duch małości
Postkomunistyczny postkolonialny duch małości (PPDM) - niespotykanie uniwersalny, termin z repozytorium nowomowy, wykorzystywany do dyplomatyczno-naukowego, stonowanego i precyzyjnego opisywania przymusu dziejowego IV RP, jakim jest kkoniecznościowa konieczność uwierzenia w siebie wszystkich Prawych Polaków po to, aby w końcu odrzucili tego postkomunistycznego, postkolonialnego ducha małości, ponieważ są narodem stworzonym do wielkich rzeczy (patrz: Wielkie budowy PiSjanizmu).
Termin ten wprowadził do obiegu oralnego po upadku restaurowanej IV RP w dniu 30 stycznia 2025 PiSotelski desygnat na prezydenta 2025 Och, Karol "Nie Uważam Nic" Nowogrodzki Och, Karol "Nie Uważam Nic" Nawrocki (pseudonim sceniczny: "Człowiek z apartamentu" vel "Sęp mieszkaniowy") podczas spotkania z PiSjonarzami w Biłgoraju (niem. Bilgoraj, ros. Билгорай, ukr. Білго́рай, jid. 'בילגוריי):
- "Musimy docenić to, co jest nasze. Docenić naszą tradycję, to kim jesteśmy. Uwierzyć w siebie, apeluję więc do państwa, żebyśmy w końcu odrzucili tego postkomunistycznego, postkolonialnego ducha małości. Jesteśmy narodem stworzonym do wielkich rzeczy i wiecie tu, w Biłgoraju, my to wiemy w Gdańsku, w Warszawie, wiedzą to polskie gminy i powiaty, chcę państwa prowadzić do Polski ambitnej, z aspiracjami i jednej Polski, Polski zrównoważonego rozwoju. Dobre życie Polaków i Polska normalna."
Patrz też
- Bracia Mniejsi
- Mikromania
- Prawi Polacy
- Afrykański bantustan
- Postkolonialny miękki twór
- Postkomuna
- SLD
- Zwichrowany walec demoliberalnych konwulsji
- Lewa noga
- Nowy Związek Bojowników o Wolność i Demokrację
- Komunistyczna Partia Polski
- Lewacka nowomowa
- Przechył lewicowy
- Zapateryzm
- Wrogowie narodu
- Jerzy Urban
- Polityczny wnuczek Jaruzelskiego
- Nowomowa
- Wolska lingwistyka stosowana
