Zespół Macierewicza

Z Muzeum IV RP
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
FacebookTwitterWykop
Przypadek.jpg

Zespół Macierewicza (ZM, ang.: Macierewicz Syndrome) - nowa jednostka chorobowa w psychiatrii.

Historia

Nie badz obojetny.jpg
Ten sam pacjent z nasilonym syndromem komponentu agresji

Pierwsze objawy odnotowano rano dnia 10 kwietnia 2010 roku pod Pałacem Prezydenckim w Warszawie, gdzie zaczęto rozgłaszać poglądy, iż prezydencki TU-154 rozbił się z powodu zamachu.

Przez kilkanaście miesięcy psychiatria próbowała zdefiniować nową jednostkę chorobową, która - jak wszystko wskazuje - jest wyjątkowo zjadliwą kombinacją innych schorzeń psychicznych (patrz: Objawy).

W dniu 08.07.2010 nowej jednostce chorobowej nadano oficjalną nazwę "Zespół Macierewicza". Warto dodać, że oficjalne jej ogłoszenie miało miejsce na terenie Sejmu RP.

Objawy klasyczne i syndromy współtowarzyszące

Objawykombinacją licznych zaburzeń znanych w psychiatrii, ze szczególnym naciskiem na:

  1. urojenia
  2. notoryczne mylenie faktów z wyobrażeniami
  3. paranoja
  4. mania prześladowcza
  5. agresja

Objawy współtowarzyszące to najczęściej:

  1. dewocja
  2. antysemityzm
  3. homofobia
  4. ksenofobia

Epidemiologia i terapia

Wszystko wskazuje na to, że ZM rozprzestrzenia się drogą metafizyczną. Nie opracowano jak dotychczas skutecznej metody kwarantanny. Stwierdzono jedynie, że rozwojowi ZM sprzyjają następujące czynniki:

  1. Oglądanie TV Trwam
  2. Słuchanie Radia Maryja
  3. Popieranie Ruchu Oporu
  4. Czytanie "Naszego Dziennika", "Gazety Polskiej", a zwłaszcza "Gazety Polskiej Codziennie".

Mimo intensywnie prowadzonych badań, nie udało się opracować ani skutecznej psychoterapii (nieskuteczne okazało się zarówno stosowanie terapii zajęciowej, jak i typowe działania resocjalizacyjne), ani terapii farmakologicznej. Co więcej, ponad wszelką wątpliwość stwierdzono, że niektóre działania terapeutyczne (np. próby perswazji, satyra, logiczna rozmowa), prowadzą do nieplanowanego nasilenia objawów, zwłaszcza agresji.

Patrz też