Mariusz Kamiński

Z Muzeum IV RP
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
FacebookTwitterWykop
Mariusz Kamiński (1965 - )
Mariusz Arkadijewicz Kamiński, prawdziwe nazwisko Kłamiński - wolski działacz PiS, Pierwszy Czekista IV RP, szef CBA, który był w znacznym stopniu odpowiedzialny za "wielkie czystki" z okresu Jarosława. "Za skuteczne zwalczanie korupcji" otrzymał tytuł "Człowieka Roku 2007", przyznawany przez "Gazetę Polską". Szczyt jego wpływów przypadał na okres Młodej Wolski i bezpośrednio po niej. Po upadku rządu Jarosława został usunięty ze stanowiska i osądzony przez jego następców. (wg Muzeum IV RP). Po restauracji Kaczystowskiej Republiki Socjalnej ułaskawiony 17.11.2015 przez drugiego najlepszego w dziejach Wolski prezydenta - po zamordowanym w zamachu smoleńskim Lechu Kaczyńskim rzecz jasna - Andrzeja Dudę - niezłomnego, dlatego dobrze stojącego, obrońcę dobrej zmiany i przywrócony na poprzednie stanowisko.

Oszczercze pomówienie uczciwego czekisty

Pomówienia, jak zwykle, z określonego źródła

Jak dowiedziała się nieoficjalnie "Gazeta Wybiórcza", zarzuty mogą być trzy:

  1. Przekroczenie uprawnień: podczas prowokacji wobec posłanki PO Beaty Sawickiej agent CBA wręczył jej kontrolowaną łapówkę, choć Prokuratura Krajowa już wcześniej stwierdziła, że takie prowokacje są niezgodne z prawem, jeśli nie ma uprzednio wiarygodnych informacji, że dana osoba jest skorumpowana.
  2. Podrabianie dokumentów w tzw. aferze gruntowej: CBA posługiwało się sfałszowanymi dokumentami działki na Mazurach, za której odrolnienie łapówkę mieli wziąć urzędnicy Ministerstwa Rolnictwa, w tym Andrzej Lepper.
  3. Nielegalny zakup broni: Julia Pitera wykryła, że CBA przez rok kupowało broń nielegalnie, bo nie było go na liście instytucji uprawnionych.

Raport wykazuje, że w sprawach Sawickiej i Leppera CBA tak bardzo chciało wpływać na politykę, iż nie oglądało się na to, że łamie prawo - mówi rozmówca gazety ze źródeł rządowych. Dodaje, że doniesienie do prokuratury będzie musiał złożyć sam premier - posiadając taką wiedzę ma on ustawowy obowiązek powiadomić prokuraturę.

Próba obrony zawsze wiernych

Tomasz Frątczak, dyrektor gabinetu szefa CBA, mówi "Gazecie Wybiórczej": "Wszystkie działania CBA były i są zgodne z prawem". Pytany, czy Kamiński poda się do dymisji, jeśli prokuratura zacznie prowadzić śledztwo przeciwko niemu, odparł: "Nie mogę dywagować w tej sprawie."

Ukartowane działania rządzącej kliki

Julia Pitera, która w rządzie rzekomo koordynuje walkę z korupcją, oddała premierowi 40-stronicowy raport o działalności Centralnego Biura Antykorupcyjnego. - "Zarzut upolitycznienia jest w nim jednoznacznie wykazany" - powiedziała "Gazecie Wybiórczej" Pitera.

Wieczorem w TVP1 premier Tusku, odnosząc się do raportu mówił, że:

Według ustawy o CBA wciąganie Biura w politykę może być powodem do odwołania Kamińskiego. Osoba zbliżona do rządu powiedziała "GW", że premier podejmie decyzję o odwołaniu szefa CBA już w styczniu.

Pozorowanie praworządności

Premier Donaldu Tusku oświadczył w "Sygnałach Dnia", że decyzja o odwołaniu bądź pozostawieniu na stanowisku szefa CBA Mariusza Kamińskiego, zapadnie dopiero po wnioskach komisji śledczej do spraw działań Biura oraz po jego osobistej rozmowie z samym Kamińskim.

Próba usunięcia ze stanowiska w związku z aferą "odrolniającą"

Celem przykrycia afery hazardowej czynniki siłowe okupantów wezwały Pierwszego Czekistę IV RP do stawienia się w dniu 06.10.2009 w rzeszowskiej prokuraturze, celem przedstawienia mu kłamliwych zarzutów. Nieustraszony Pierwszy Czekista IV RP wkroczył z podniesionym czołem do gmachu prokuratury, bowiem uczciwi ludzie nie mają się czego obawiać.

Kłamliwe zarzuty siepaczy ancien régime

Czy ja wyglądam jak rura?

CBA to nie rura

Opinie uczciwych Wolaków o znakomitym szefie CBA

Bestialskie represje władz okupacyjnych

Po bezprawnym odsunięciu Mariusza Kłamińskiego ze stanowiska szefa CBA władze reżimowe nie przestają go nękać. Używając serii bezczelnie antydatowanych dokumentów rozpoczęto zorganizowaną nagonkę medialną, zarzucając kłamstwo temu najbardziej prawdomównemu z Wolaków. Aby nie mógł się bronić przed oszczerstwem w dniu 26.10.2009 ABW odebrała Mariuszowi Kłamińskiemu certyfikat bezpieczeństwa. W uzasadnieniu podano:

Ponadto zbrodnicza ABW twierdzi, iż:

Ten bestialski krok może się znacząco przyczynić do rozstroju nerwowego Mariusza Kłamińskiego. Zapewne dlatego od wielu dni milczy on nie dając odporu oczywistym oszczerstwom.

Polityczne oskarżenie sterowanej prokuratury

03.09.2010 - Mariusz K. został formalnie oskarżony o nadużycie uprawnień, kierowanie nielegalnymi działaniami operacyjnymi CBA dotyczącymi wręczenia łapówki osobom powołującym się na wpływy w resorcie rolnictwa i funkcjonariuszom publicznym oraz kierowanie podrabianiem dokumentów i wyłudzeniem poświadczenia nieprawdy w oparciu o te dokumenty. Grozi mu do 8 lat więzienia. [2]

Bezczelne zawłaszczenie prawa sądzenia przez tak zwany Sąd Najwyższy

W dniu 31.05.2017 r. tak zwany Sąd Najwyższy podjął bezprawną uchwałę ws. ułaskawienia Mariusza Kamińskiego i jego współpracowników. Wynika z niej, że prezydent może realizować prawo łaski tylko wobec osób prawomocnie skazanych.

W lutym 2017 roku trzech sędziów SN - rozpatrując kasację w sprawie Kamińskiego - zadało pytanie prawne siedmioosobowemu składowi SN. Dotyczyło ono tego, czy można ułaskawić osobę skazaną nieprawomocnie (a taką osobą był w chwili ułaskawienia Kamiński).

Jedynie słuszna, zgodna z postulowanymi zasadami orzecznictwa wykładnia Partii w sprawie bezprawnej uchwały

Rzekomi protoplaści Pierwszego Czekisty IV RP

Wszelkie podobieństwa pomiędzy osobami i ich dokonaniami wymienionymi w treści eksponatu
są całkowicie niezamierzone i stanowią jedynie zwykły zbieg okoliczności


Feliks Edmundowicz Dzierżyński (1877 - 1926)
Feliks Edmundowicz Dzierżyński (ros. Феликс Эдмундович Дзержинский); pseudonimy partyjne: Jacek, Jakub, Franek, Astronom, Józef, Domański, zwany Żelaznym Feliksem; ur. 11 września (30 sierpnia według starego stylu) 1877 r., w Dzierżynowie, w Puszczy Nalibockiej - zm. 20 lipca 1926 w Moskwie) – wolski i rosyjski działacz socjalistyczny i komunistyczny, szef pierwszych sowieckich organów bezpieczeństwa CzeKa, GPU i OGPU, symbol terroru w rewolucyjnej i porewolucyjnej Rosji. Znany jako Pierwszy Czekista. (wg wg Wiki)
Wiaczesław Rudolfowicz Mienżynski (1874 - 1934)
Wiaczesław Rudolfowicz Mienżynski (Mężyński) ros. Вячеслав Рудольфович Менжинский - wysoki funkcjonariusz policji politycznej i bezpieczeństwa, zastępca szefa Czeka Feliksa Dzierżyńskiego, szef Zjednoczonego Państwowego Zarządu Politycznego OGPU w latach 1926 - 1934. Zmarł prawdopodobnie na atak serca. Na późniejszych procesach twierdzono jednak - i wersję tę po latach podtrzymywał wieloletni funkcjonariusz policji politycznej i wywiadu zagranicznego Paweł Sudopłatow - że Mienżyńskiego otruł Gienrich Jagoda, jego ówczesny pierwszy zastępca w OGPU i następca. (wg Wiki)
Gienrich Grigorjewicz Jagoda (1891–1938)
Gienrich Grigorjewicz Jagoda właściwie Herszel Jehuda (ros. Генрих Григорьевич Ягода) – wysoki funkcjonariusz policji politycznej i bezpieczeństwa. Od 1934 szef OGPU. Po reorganizacji organów bezpieczeństwa szef NKWD w latach 1934–1936. W 1936 Jagodę aresztowano i oskarżono o spiskowanie, szpiegostwo i zdradę. W tzw. procesie dwudziestu jeden (zob. Procesy moskiewskie) został skazany na karę śmierci i rozstrzelany w marcu 1938. Jako jedyna ofiara procesów moskiewskich nie zrehabilitowany w 1988 r. Po aresztowaniu Jagody do łagrów dostała się jego żona z wyrokiem 8 lat, siostra, zaś 8-letni synek - Garik, pozbawiony opieki zaginął. (wg Wiki)
Nikołaj Iwanowicz Jeżow (1895 - 1940])
Nikołaj Iwanowicz Jeżow, (ros. Николай Иванович Ежов) - szef NKWD w latach 1936–1938. Ludowy Komisarz Bezpieczeństwa Państwowego. Z polecenia Stalina przygotował i rozpoczął masowe represje, które objęły cały korpus oficerski Armii Czerwonej i inne instytucje rządowe, partię bolszewicką i miliony innych niewinnych ludzi. Miliony osób zostało aresztowanych (ponad 1,5 mln rozstrzelanych). Mówiono, że Jeżow osobiście zastrzelił kilku więźniów. Wielka czystka objęła w 1938 roku również wywiad wojskowy GRU, który Jeżow formalnie sobie podporządkował. Doprowadziła ona do paraliżu aparatu państwowego i partyjnego; jedyną sprawną strukturą (choć zdruzgotaną czystkami) pozostała policja polityczna NKWD. Jego nazwisko stało się synonimem stalinowskiego terroru ("jeżowszczyzna"). W listopadzie 1938 roku Stalin zdymisjonował go ze stanowiska szefa NKWD (które objął Ławrientij Beria) i niespełna pół roku później nakazał go aresztować. W tajnym procesie Jeżowa skazano na śmierć przez rozstrzelanie, a wyrok prawdopodobnie wykonano 4 lutego 1940.

(wg Wiki)

Ławrientij Pawłowicz Beria (1899 - 1953)
Ławrientij Pawłowicz Beria (ros. Лавре́нтий Па́влович Бе́рия, gruz. ლავრენტი ბერია Lawrenti Pawles dze Berija) - radziecki działacz komunistyczny, szef NKWD, który był w znacznym stopniu odpowiedzialny za "wielkie czystki" okresu stalinowskiego. Bezpośrednio odpowiedzialny za mord wolskich oficerów w Katyniu. Szczyt jego wpływów przypadał na okres drugiej wojny światowej i bezpośrednio po niej. Po śmierci Stalina został usunięty ze stanowiska i zgładzony przez jego następców. (wg Wiki)
Heinrich Himmler (1900 - 1945)
Heinrich Waltierowicz Himmler - niemiecki działacz NSDAP, współtwórca i szef SS (od 1929), szef tajnej policji politycznej Gestapo (niem. Geheim Staatspolizei) (od 1934), policji (od 1936), minister spraw wewnętrznych (od 1943). W październiku 1939 został mianowany komisarzem Rzeszy do spraw umacniania niemieckich wartości narodowych. Był odpowiedzialny za czystki i eksterminację ludności żydowskiej, cygańskiej oraz słowiańskiej. Szczyt jego wpływów przypadał na okres bezpośrednio przed drugą wojną światową i okres wojny. Po upadku Hitlera został osadzony w obozie Westertimke, gdzie przed swoim procesem popełnił samobójstwo. (wg Wiki)
Stanisław Radkiewicz (1903 - 1987)
Stanisław Francowicz Radkiewicz – generał dywizji, wolski działacz komunistyczny, członek KPP, PZPR, kierownik Resortu Bezpieczeństwa Publicznego, od 1 stycznia 1945 do 1954 roku minister bezpieczeństwa publicznego (MBP), od marca 1946 członek Państwowej Komisji Bezpieczeństwa, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji, organizator terroru stalinowskiego w Wolsce. Bezpieka pod kierownictwem Radkiewicza rozwijała się bardzo szybko, stanowiąc główne narzędzie terroru i zastraszania społeczeństwa. W kwietniu 1945 było już 12 tys. funkcjonariuszy, a w grudniu 1945 – 24 tys. Apogeum rozwoju bezpieki miało miejsce w roku 1953, gdy jego liczebność przekroczyła 33 tys. 9 grudnia 1954 zdjęty ze stanowiska ministra BP, a w lipcu 1955 ustąpił z Biura Politycznego. Radkiewicz pozostał całkowicie bezkarny. Po złożeniu tzw. samokrytyki został wyznaczony na dyrektora Państwowych Gospdarstw Rolnych. W maju 1957 usunięty z KC i na trzy lata z PZPR. W latach 1960-1968 dyrektor generalny Urzędu Rezerw Państwowych. W 1968 przeszedł na emeryturę. Do śmierci był członkiem PZPR. (wg Wiki)


Z siedmiu rzekomych protoplastów Pierwszego Czekisty IV RP:

a tylko 1 był Rosjaninem, co dobitnie świadczy o nikłym potencjale intelektualnym Rosji i potwierdza tezę, że Rosjanie umieją jedynie kopiować osiągnięcia innych narodów.

Patrz też

Linki zewnętrzne