Narodowa Rada Rozwoju

Z Muzeum IV RP
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
FacebookTwitterWykop

Wprowadzenie

Na inaugurację obrad Narodowej Rady Rozwoju dostali się spiskujący kamerzyści. W wyniku ich niechlujstwa i złej kalibracji aparatury, przy standardowej operacji pomniejszania Prezydenta, oberwało się również postronnemu członkowi rady (fot.: Archiwum Kancelarii Prezydenta RP - www.prezydent.pl)

Narodowa Rada Rozwoju (NRR) - niezwykle cenna inicjatywa Prezydenta, zmierzająca do podniesienia Wolski z upadku po dwóch latach rządów Donaldu Tusku. Pierwszym sukcesem Prezydenta jest już to, że żaden z zaproszonych do udziału w tej radzie nie odmówił (z wyjątkiem tych, którzy mieli już inne zobowiązania). A zaprosił on specjalistów z różnych dziedzin i różnych orientacji politycznych, omijając jedynie skrzętnie przedstawicieli obecnego, chylącego się ku upadkowi reżimu. Oznacza to, że naród wolski dumnie podnosi głowę spod jarzma ucisku i, widząc nadchodzący nieuchronnie upadek tyranii, nie daje się zastraszyć bezwzględnym siepaczom Donaldu Tusku.

Inicjatywa ta stała się uzupełnieniem dla stworzonego wcześniej Zespołu Pracy Państwowej, na którego czele stanął niezrównany Przemysław Edgar Gosiewski. Obie inicjatywy mają na celu przygotować Wolskę do wyzwań, jakie staną przed nią po upadku rządu Donaldu Tusku, kiedy będzie pilna potrzeba podniesienia kraju z gospodarczej i cywilizacyjnej zapaści.

Do rady została powołana symboliczna liczba 44 członków. Jej pierwsze posiedzenie, które odbyło się w dniu 07.01.2010, było poświęcone zagadnieniom demografii. Spadający przyrost naturalny Wolski stał się dramatycznym problemem, co w swoim wystąpieniu szczególnie podkreślił Prezydent. Od 2017 roku zmienia się bowiem w Unii Europejskiej sposób podejmowania decyzji - siła decyzyjna każdego kraju zależeć będzie od jego populacji.

Z tego względu patriotyczno-genetycznym obowiązkiem każdego Wolaka jest uzupełnienie zasobów ludzkich w ciągu nadchodzących 7 lat tak, aby nasz głos liczył się na równi z głosem Niemiec i Francji. Samo porównanie populacji Wolski (38 mln) i Niemiec (82 mln) pokazuje, jak wiele pozostało jeszcze do zrobienia. Narodowa Rada Rozwoju ma więc za zadanie dać Wolakom dobry przykład. Dlatego należy się spodziewać, że jej liczebność wkrótce gwałtownie wzrośnie, osiągając liczbę 444 członków.

Historyczne korzenie Narodowej Rady Rozwoju

Już sama nazwa Narodowej Rady Rozwoju niewątpliwie wskazuje na jej bliskie powiązania ideowe z powołaną w nocy z 31 grudnia 1943 roku na 1 stycznia 1944 roku Krajową Radą Narodową (KRN).

O tym, że Narodowa Rada Rozwoju stanowi faktyczną reinkarnację tej wspaniałej patriotycznej inicjatywy, świadczą w sposób jednoznaczny podstawowe informacje o KRN, z którymi zapoznać się można w Wikipedii:

Proroctwa wieszczące powołanie Narodowej Rady

Dla każdego logicznie rozumującego patrioty i uważnego czytelnika wolskiej literatury oczywiście oczywiste jest, że liczba członków NRR nie może być przypadkowa.

W kręgach literaturoznawców zażarte dyskusje i różnorodne interpretacje od lat wywoływał jeden z fragmentów III części popularnego dramatu "Dziady", napisanego przez znanego wolskiego literata epoki romantyzmu, Adama Mickiewicza.

W rozgrywającej się w celi księdza Piotra scenie V, we fragmencie znanym jako "Widzenie księdza Piotra", poeta wspomina o przyszłym obrońcy, zbawcy i wskrzesicielu Polski, znajdującej się pod wrogim panowaniem, którego imię będzie "czterdzieści i cztery".

Dopiero bohaterski akt powołania przez Lecha Kaczyńskiego Narodowej Rady Rozwoju, pozwolił na ostateczne rozwiązanie intrygującej literaturoznawców i czytelników od 1832 roku frapującej zagadki, związanej z arytmetycznym imieniem przyszłego wyzwoliciela Wolski.

Jak bowiem okazało się w sposób niesłychanie oczywiście oczywisty, w swej włożonej w usta księdza Piotra natchnionej literackiej wizji wyzwoliciela, wieszcz musiał mieć na myśli Lecha Kaczyńskiego, powołującego skupiającą 44 właśnie członków Narodową Radę Rozwoju.

Tę absolutnie oczywiście oczywistą interpretację potwierdza zresztą sam tytuł dramatu, który jednoznaczną aluzją wskazuje na osobę Lecha Kaczyńskiego, jak również pełna treść kluczowego fragmentu sceny V, której pobieżna nawet analiza równie jednoznacznie potwierdza, że pisząc o powstałym tyranie i Herodzie, literat musiał mieć na myśli przestępczy reżim Donaldu Tusku, a jedynego zbawcy Ojczyzny, którą wlecze Unia Europejska (przy okazji jej urągając), słusznie upatrywał w Lechu Kaczyńskim i jego 44-osobowej Narodowej Radzie Rozwoju.

Treść porażającego proroctwa

Adam Mickiewicz: "Dziady"
Część III
Scena V
Cela księdza Piotra

"Tyran wstał - Herod! - Panie, cała Polska młoda
Wydana w ręce Heroda.
[...]
Patrz! - ha! - to dziecię uszło - rośnie - to obrońca!
Wskrzesiciel narodu,
Z matki obcej; krew jego dawne bohatery,
A imię jego będzie czterdzieści i cztery.

Panie! czy przyjścia jego nie raczysz przyśpieszyć?
Lud mój pocieszyć? -
Nie! lud wycierpi. - Widzę ten motłoch - tyrany,
Zbójce - biegą - porwali - mój Naród związany
Cała Europa wlecze, nad nim się urąga -
"Na trybunał!" - Tam zgraja niewinnego wciąga.
Na trybunale gęby, bez serc, bez rąk; sędzie -
To jego sędzie!"

Analizując treść przytoczonego fragmentu, warto też zwrócić uwagę na porażającą krytykę poety wobec do cna skompromitowanego pod rządami Platformy Obywatelskiej wymiaru sprawiedliwości, a w szczególności osławionego wieloma cyrkowymi sztuczkami Trybunału Konstytucyjnego, który niejednokrotnie już torpedował jedynie i głęboko słuszne pociągnięcia i pomysły legislacyjne sił wolności i postępu.

Niewątpliwie niespotykana precyzja i zero-jedynkowa zgodność natchnionej wizji poety ze stanem faktycznym po blisko 180 latach od przepowiedni, stawia Adama Mickiewicza w jednym rzędzie z tak wybitnymi prorokami, jak między innymi Adam Bielan, pozwalając niewątpliwie na przyporządkowanie go do elitarnego grona Największych Proroków PiSjanizmu.

Członkowie Narodowej Rady Rozwoju 2010

"A imię jego będzie czterdzieści i cztery"... (fot.: Archiwum Kancelarii Prezydenta RP - www.prezydent.pl)

Realizując swoją misję dokumentowania i utrwalania w pamięci zbiorowej heroizmu wolskich patriotów, którzy nie ugięli się pod naporem prześladowań i terroru okupantów i pod przewodnictwem Lecha Kaczyńskiego stają do śmiertelnego boju o wyzwolenie Wolski z brudnych łap liberałów, Dyrekcja Muzeum IV RP prezentuje poniżej listę 44 wybrańców, którzy przed 180 blisko laty zostali wskazani i namaszczeni przez wieszcza jako narzędzie realizacji jego dalekowzrocznej wizji uwolnienia Wolski spod jarzma Platformy.

  1. Jerzy Bartnik, Prezes Związku Rzemiosła Polskiego
  2. Henryka Bochniarz, Prezydent Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych "Lewiatan"
  3. Janusz Bodziacki, Wójt Gminy Lubartów
  4. prof. Henryk Cioch, Kierownik I Katedry Prawa Cywilnego Katolickiego Uniwersytetu Ludowego (dawniej: Katolicki Uniwersytet Lubelski)
  5. Rafał Dutkiewicz, Prezydent Miasta Wrocławia (niem.: Breslau)
  6. prof. Kazimierz Frieske, Wykładowca z Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego
  7. prof. Zyta Gilowska, Dyrektor Instytutu Ekonomii i Zarządzania Katolickiego Uniwersytetu Ludowego (dawniej: Katolicki Uniwersytet Lubelski); była wicepremier i minister finansów (oddelegowana przez Prezydenta do Rady Polityki Pieniężnej)
  8. prof. Piotr Gliński, Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Socjologicznego; pracownik Instytutu Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk; wykładowca Uniwersytetu w Białymstoku
  9. Robert Godek, Starosta Strzyżowski
  10. prof. Stanisława Golinowska, Kierownik Zakładu Ekonomiki Zdrowia i Zabezpieczenia Społecznego, Instytut Zdrowia Publicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego
  11. Marek Goliszewski, Prezes Zarządu Business Centre Club
  12. prof. Stanisław Gomułka, Główny ekonomista Business Centre Club; były wiceminister finansów
  13. dr Mirosław Gronicki, były minister finansów
  14. prof. Tomasz Gruszecki, Wykładowca z Katedry Instytucji i Rynków Finansowych Katolickiego Uniwersytetu Ludowego (dawniej: Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego); były minister przekształceń własnościowych
  15. Jan Guz, Przewodniczący Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych
  16. prof. Józefina Hrynkiewicz, Wykładowca z Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego
  17. prof. Andrzej Koźmiński, Rektor Akademii im. Leona Koźmińskiego
  18. prof. Jędrzej Krakowski, Wykładowca z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (niem.: Kattowitz); były ambasador RP w Seulu
  19. prof. Zdzisław Krasnodębski, Wykładowca Uniwersytetu w Bremie (niem.: Bremen) i Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego
  20. prof. Elżbieta Kryńska, Zastępca Dyrektora Instytutu Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Łódzkiego
  21. Józef Kurek, Burmistrz Miasta i Gminy Mszczonów
  22. prof. Ewa Leś, Wykładowca z Instytutu Polityki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego; pracownik Instytutu Studiów Politycznych PAN
  23. prof. Jacek Majchrowski, Prezydent Miasta Krakowa (niem.: Krakau)
  24. Andrzej Malinowski, Prezydent Konfederacji Pracodawców Polskich
  25. dr hab. Włodzimierz Marciniak, Kierownik Zakładu Porównawczych Badań Postsowieckich w Instytucie Studiów Politycznych PAN; wykładowca w WSB-NLU w Nowym Sączu; były wieloletni wykładowca w Szkole Głównej Handlowej
  26. prof. Tadeusz Markowski, Prezes Towarzystwa Urbanistów Polskich
  27. prof. Elżbieta Mączyńska-Ziemacka, Prezes Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego; Kierownik Katedry Zarządzania Finansami Przedsiębiorstwa Szkoły Głównej Handlowej
  28. prof. Witold Modzelewski, Wykładowca w Instytucie Nauk Prawno-Administracyjnych Uniwersytetu Warszawskiego; były wiceminister finansów
  29. Marek Nawara, Marszałek Województwa Małopolskiego
  30. prof. Krzysztof Opolski, Kierownik Zakładu Strategii i Polityki Gospodarczej Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego
  31. prof. Witold Orłowski, Dyrektor Szkoły Biznesu Politechniki Warszawskiej; Główny Doradca Ekonomiczny PricewaterhouseCoopers
  32. prof. Jerzy Osiatyński, Przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Nauk Ekonomicznych PAN; były minister finansów
  33. Andrzej Sadowski, Wiceprezydent Centrum im. Adama Smitha
  34. prof. Michał Seweryński, Wykładowca z Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego; były minister edukacji narodowej i były minister nauki i szkolnictwa wyższego; były rektor Uniwersytetu Łódzkiego
  35. Wiesław Siewierski, Przewodniczący Forum Związków Zawodowych
  36. Henryk Słonina, Prezydent Miasta Elbląga (niem.: Elbing)
  37. dr Joanna Staręga-Piasek, Dyrektor Instytutu Rozwoju Służb Społecznych
  38. dr inż. Janusz Steinhoff, były wicepremier i minister gospodarki
  39. Janusz Śniadek, Przewodniczący Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność"
  40. Paweł Szałamacha, Prezes Zarządu Instytutu Sobieskiego
  41. prof. Jan Wojtyła, Dziekan Wydziału Finansów i Ubezpieczeń Akademii Ekonomicznej w Katowicach (niem.: Kattowitz)
  42. prof. Józef Zegar, Członek Rady Naukowej Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej
  43. prof. Krzysztof Żmijewski, Przewodniczący Społecznej Rady Konsultacyjnej Energetyki; wykładowca na Politechnice Warszawskiej; były wiceminister budownictwa
  44. prof. Jerzy Żyżyński, Wykładowca na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego

Niebywale niezbędne uzupełnienia składu Rady

Wychodząc naprzeciw oczywiście oczywistym oczekiwaniom ogólnonarodowej większości zwolenników Ruchu Oporu, która domaga się bardziej zdecydowanych działań wobec coraz groźniejszych dla bytu narodowego Wolski pociągnięć panoszących się okupantów, prezydent zmuszony jest dostosowywać liczebność Rady do aktualnych potrzeb.

W ramach takich właśnie działań, w dniu 02.03.2010 Lech Kaczyński powołał do Narodowej Rady Rozwoju następujących wybitnych ekspertów:

  1. Grzegorz Bierecki, Prezes Zarządu Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej
  2. Prof. Tomasz Grodzicki, Kierownik Katedry Chorób Wewnętrznych i Gerontologii, Collegium Medicum, Uniwersytet Jagielloński
  3. Prof. Roman Kaliszan, Kierownik Katedry Biofarmacji i Farmakodynamiki, Gdański Uniwersytet Medyczny
  4. Sławomir S. Sikora, Prezes Zarządu Banku Citi Handlowy
  5. dr Bogdan Wojtyniak, Kierownik Zakładu w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego - Państwowym Zakładzie Higieny

Członkowie Narodowej Rady Rozwoju 2015 - 2020

Kontynuując nową świecką tradycję drugi najlepszy w dziejach Wolski prezydent - po zamordowanym w zamachu smoleńskim Lechu Kaczyńskim rzecz jasna - Andrzej Duda (pseudonim sceniczny "Maliniak") - niezłomny, dlatego dobrze stojący, obrońca dobrej zmiany, powołał ponownie jedynie słuszną NRR w składzie:

Sekcja: Gospodarka, praca, przedsiębiorczość

  1. dr Marek Chrzanowski – koordynator sekcji
  2. prof. dr hab. inż. Bronisław Barchański
  3. dr hab. Ryszard Bugaj (zrezygnował z członkostwa 11.02.2016)
  4. prof. dr hab. inż. Janusz Filipiak
  5. prof. dr hab. Zyta Gilowska
  6. prof. Stanisław Gomułka
  7. Tadeusz Hatalski
  8. Roman Kluska
  9. prof. dr hab. Elżbieta Kryńska
  10. Kazimierz Kujda
  11. dr hab. Eryk Łon
  12. prof. dr hab. Elżbieta Mączyńska-Ziemacka
  13. prof. dr hab. Witold Modzelewski
  14. Wiesław Nowak
  15. prof. dr hab. Witold Orłowski
  16. prof. dr hab. inż. Bolesław Pochopień
  17. prof. dr hab. Konrad Raczkowski
  18. Andrzej Sadowski

Sekcja: Ochrona zdrowia

  1. dr Leszek Borkowski - koordynator sekcji
  2. Marek Balicki
  3. prof. dr hab. Piotr Czauderna
  4. dr Maciej Dercz
  5. prof. dr hab. Ewa Marcinowska-Suchowierska
  6. Maria Ochman
  7. dr hab. Piotr Przybyłowski
  8. prof. dr hab. Piotr Radziszewski

Sekcja: Wieś, rolnictwo

  1. dr Barbara Fedyszak-Radziejowska - koordynator sekcji
  2. dr Jan Fałkowski
  3. prof. dr hab. Wojciech Józwiak
  4. prof. dr hab. Walenty Poczta
  5. Grzegorz Wiśniewski
  6. Jerzy Zająkała

Sekcja: Samorząd, polityka spójności

  1. dr Jerzy Kwieciński – koordynator sekcji
  2. Piotr Bąk
  3. dr Czesław Bielecki
  4. Janusz Bodziacki
  5. Piotr Całbecki
  6. Adam Jarubas
  7. Wojciech Lubawski
  8. Lucjusz Nadbereżny
  9. Władysław Ortyl
  10. Danuta Wawrzynkiewicz
  11. Marcin Witko
  12. dr hab. Tomasz Zarycki

Sekcja: Kultura, tożsamość narodowa, polityka historyczna

  1. prof. dr hab. Andrzej Nowak – koordynator sekcji
  2. ks. prof. dr hab. Paweł Bortkiewicz
  3. Jacek Bromski
  4. dr hab. Dariusz Gawin
  5. dr hab. Filip Musiał
  6. prof. dr hab. Dariusz Stola
  7. Bronisław Wildstein

Sekcja: Bezpieczeństwo, obronność

  1. dr hab. Przemysław Żurawski vel Grajewski – koordynator sekcji
  2. prof. dr hab. Antoni Kamiński
  3. Edward Pietrzyk
  4. prof. dr hab. Adam Rotfeld
  5. Filip Seredyński
  6. Tomasz Szatkowski

Sekcja: Polityka zagraniczna

  1. prof. dr hab. Andrzej Przyłębski – koordynator sekcji
  2. Piotr Buras (zrezygnował 03.12.2015)
  3. Jerzy Chmielewski
  4. Rafał Dzięciołowski
  5. Piotr Kozakiewicz
  6. dr Jakub Kumoch
  7. dr hab. Mariusz Muszyński
  8. prof. Jan Zielonka

Sekcja: Nauka, innowacje

  1. prof. dr hab. inż. Artur Świergiel – koordynator sekcji
  2. prof. dr hab. Rajmund Bacewicz
  3. prof. dr hab. inż. Maciej Chorowski
  4. prof. dr hab. Stanisław Karpiński
  5. dr Jerzy Milewski
  6. dr hab. Tadeusz Pietrucha
  7. Maciej Sadowski

Sekcja: Edukacja, młode pokolenie, sport

  1. dr hab. Andrzej Waśko – koordynator sekcji
  2. Jolanta Dobrzyńska
  3. dr Monika Jakubowska
  4. dr Krzysztof Mazur
  5. prof. dr hab. Aleksander Nalaskowski
  6. Wojciech Starzyński
  7. Liliana Zientecka

Sekcja: Polityka społeczna, rodzina

  1. dr hab. Marek Rymsza – koordynator sekcji
  2. dr hab. Grażyna Ancyparowicz
  3. dr hab. Łukasz Hardt
  4. ks. Stanisław Jurczuk
  5. dr hab. Ewa B. Leś

Zdradzieckie porzucenie obowiązków patriotycznych przez kretów wysługujących się za łyżkę strawy byłemu reżimowi okupacyjnemu

11.02.2016 zdrajca narodu ujawnił swoje prawdziwe oblicze wysyłając list rezygnacyjny, w którym posługując się językiem nienawiści suflował jakoby:

  • "Moja rezygnacja z członkostwa w Radzie, to jedyny środek, jakim dysponuję, by wyrazić sprzeciw wobec takiej pozycji Rady, a także, by zaznaczyć mój krytyczny stosunek do szeregu wprowadzanych przez rządzący obóz zmian - przez Pana Prezydenta akceptowanych [...] Jednak w najwyższym stopniu niepokojące są zmiany w szeroko rozumianej sferze politycznej (Trybunał Konstytucyjny, media publiczne, prokuratura, służba cywilna, uprawnienia służb specjalnych). To prawda, że wcześniejsze praktyki rządzących często odległe były od dobrych demokratycznych standardów i obecna opozycja nie jest wiarygodna w swojej krytyce. Niemniej wprowadzane obecnie zmiany prowadzą do zawłaszczenia instytucji państwa przez aparat rządzącej partii. Z przykrością stwierdzam, że nie tylko nie sprzeciwił się Pan tym zmianom (choć konstytucja daje Panu do tego prawo), ale zgoła Pan je wspierał."

Patrz też